Burun Köprüsü Nedir? Burun Köprüsü Çeşitleri Nelerdir?

Burun köprüsü, burnun üst kısmında yer alan ve iki burun deliğini birbirine bağlayan kemik ve kıkırdak yapının birleşim bölgesidir. Nazal kemiklerle üst lateral kıkırdakların oluşturduğu bu yapı, hem estetik görünümün hem de burun fonksiyonlarının korunmasında önemli rol oynar. Yüz profilinde denge ve simetri sağlayan temel anatomik unsurlardan biridir.

Burun köprüsünde şekil bozuklukları doğuştan olabileceği gibi travmalar, cerrahi işlemler veya yaşa bağlı doku değişimleri sonucunda da gelişebilir. Düşük veya çökük burun köprüsü estetik görünümü etkilerken, bazı durumlarda solunum fonksiyonlarını da bozabilir. Bu tür yapısal farklılıklar genellikle rinoplasti veya rekonstrüktif cerrahi ile düzeltilir.

Burun köprüsü yüksekliği ve genişliği, etnik köken, genetik faktörler ve bireysel yüz oranlarına göre değişkenlik gösterir. Çok yüksek veya kemerli burun köprüleri, estetik açıdan belirgin bir profil oluşturabilir. Günümüzde cerrahi planlamalarda, bu bölgenin yüz hatlarıyla uyumlu hale getirilmesi hedeflenir.

Tedavi veya düzeltme amaçlı uygulamalarda, burun köprüsüne kıkırdak greft eklenebilir ya da fazla kemik dokusu törpülenebilir. Cerrahi dışı çözümler arasında dolgu enjeksiyonlarıyla köprü hattının şekillendirilmesi yer alır. Tüm müdahalelerde, fonksiyonel bütünlüğün korunması ve doğal görünümün sağlanması temel ilkedir.

Burun Sırtının Yapısı Nedir ve Neden Bu Kadar Önemlidir?

Dışarıdan tek bir parça gibi görünen burun sırtımız, aslında birbiriyle mükemmel bir uyum içinde çalışan kemik ve kıkırdaklardan oluşan katmanlı bir mimariye sahiptir. Bunu bir evin çatısına benzetebiliriz; çatının hem sağlam hem de estetik olması, onu oluşturan tüm parçaların birbiriyle olan kusursuz ilişkisine bağlıdır. Bu yapıyı anlamak, estetik ve fonksiyonel sorunların nedenini ve çözümünü anlamanın ilk adımıdır.

Bu yapıyı oluşturan temel bileşenler şunlardır:

• Kemik Çatı
• Kıkırdak Çatı
• Kilit Taşı Bölgesi
• Yumuşak Doku Örtüsü

Burun sırtının üst üçte birlik, yani dokunduğumuzda en sert hissettiğimiz kısmı “kemik çatı” veya “kemik piramit” olarak adlandırılır. Bu yapı burnun temel direğidir ve tüm burun profiline sağlam bir destek sağlar. İki adet dörtgen şeklindeki burun kemiğinden oluşur ve bu kemikler yukarıda alın kemiğimizle birleşir. Yanlarda ise üst çene kemiğimizin uzantılarıyla eklem yaparlar. Burnun genişliğini daraltmak veya burun kemeri alındıktan sonra oluşan “açık çatı” dediğimiz boşluğu kapatmak için yapılan kontrollü kemik şekillendirme işlemleri (osteotomiler) işte bu birleşim hatları üzerinden gerçekleştirilir.

Burun sırtının orta ve alt kısımlarına doğru ilerlediğimizde ise daha esnek olan “kıkırdak çatı” ile karşılaşırız. Bu yapı burnun tam ortasında bir direk gibi uzanan “septum” kıkırdağının sırt kısmı ve ona iki yanda birer kanat gibi yapışık duran “üst yan kıkırdaklar”dan meydana gelir. Bu üç parça aslında ayrı gibi görünse de kesit alındığında tek ve bütünleşik bir “T” harfi şeklinde yapı oluştururlar. İşte bu anatomik birliktelik, cerrahi açıdan hayati bir öneme sahiptir. Örneğin bir burun kemerini düşürmek için septumun sırtındaki yüksekliği azalttığınızda, ona bir kanat gibi yapışık olan yan kıkırdakların pozisyonunu da kaçınılmaz olarak etkilemiş olursunuz. Bu hassas dengeyi korumak veya bozulduysa yeniden kurmak, modern burun estetiğinin temelini oluşturur.

Bu iki çatının, yani sert kemik çatı ile daha esnek olan kıkırdak çatının birleştiği, iç içe geçtiği bir geçiş alanı vardır ki burası “kilit taşı (keystone) bölgesi” olarak adlandırılır. Tıpkı tarihi taş köprülerin ortasında duran ve tüm köprünün ağırlığını taşıyan o kilit taşı gibi, bu bölge de burun sırtının bütünlüğünü ve desteğini sağlayan en kritik yapıdır. Geleneksel burun kemeri alma tekniklerinde bu bölge kesilip atıldığından, burun sırtının orta kısmında çökmeler ve hem estetik hem de fonksiyonel sorunlar ortaya çıkabiliyordu. Modern rinoplasti tekniklerinin geliştirilmesinin en temel sebebi, bu kritik bölgenin bütünlüğünü ya ameliyat sırasında titizlikle yeniden oluşturmak ya da en başından hiç bozmamaktır.

Burun Sırtında Hangi Estetik Sorunlar Görülür?

Hastaların bir estetik cerraha başvurmasının en yaygın nedenleri, burun sırtında görülen şekil bozukluklarıdır. Bu sorunlar sadece bir “görünüm” meselesi değil aynı zamanda altta yatan kemik ve kıkırdak yapının durumunu yansıtan önemli ipuçlarıdır. Doğru bir teşhis, doğru bir cerrahi planlamanın temelidir.

En sık karşılaşılan burun sırtı sorunları şunlardır:

• Burun Kemeri (Kemerli Burun)
• Semer Burun (Çökük Burun)
• Eğri Burun
• Önceki Ameliyatlara Bağlı Gelişen Sorunlar

Burun Kemeri, halk arasında en bilinen sorundur ve profilden bakıldığında burun sırtında dışa doğru bir çıkıntının olmasıdır. Bu durum burnun daha büyük, kaba ve sert bir ifadeye sahip olmasına neden olur. Genellikle genetiktir ancak geçmişte yaşanan bir travma sonrası iyileşme sürecinde de oluşabilir. Kemer, sadece kemikten, sadece kıkırdaktan veya en sık görüldüğü gibi hem kemik hem de kıkırdak bileşenden oluşabilir. Ameliyat planlamasında bu ayrımı yapmak, kullanılacak tekniği belirlemek açısından çok önemlidir.

Semer Burun ise kemerin tam tersi olarak burun sırtında bir çökme veya “eyer” benzeri bir girintinin olduğu durumdur. Bu estetik bir sorundan öte, ciddi bir yapısal destek kaybının işaretidir. Genellikle şiddetli burun travmaları, daha önceki bir ameliyatta kıkırdağın aşırı alınması veya kıkırdağı eriten bazı tıbbi durumlar sonucu ortaya çıkar. Bu deformite sadece burun sırtında çökmeye değil aynı zamanda burun ucunun kısalıp aşırı kalkık bir görünüme bürünmesine ve ciddi nefes alma zorluklarına da yol açabilir. Tedavisi, eksik olan iskeleti yeniden inşa etmek, yani kıkırdak yamaları (greftler) kullanarak burun sırtını doldurmak ve güçlendirmektir.

Eğri Burun, burun sırtının orta hattan sağa veya sola doğru kaymış olması durumudur. Bu asimetri en çok önden bakıldığında fark edilir ve “C” veya “S” harfi şeklinde olabilir. Neredeyse her zaman altta yatan neden, burun orta bölmesi olan septumdaki bir eğriliktir. Eğri bir septum, tıpkı bir evin temelindeki kayma gibi, üzerine oturan kıkırdak çatıyı da bir tarafa doğru iterek tüm burun sırtının eğri görünmesine neden olur. Bu nedenle eğri bir burnun düzeltilmesi, sadece görünen eğriliği değil alttaki temel sebep olan septumu da düzelten kapsamlı bir ameliyat gerektirir.

Bazen de sorunlar, daha önceki bir ameliyatın istenmeyen sonuçları olarak karşımıza çıkar. Bunlar rastgele oluşan sorunlar değil genellikle uygulanan eski veya yetersiz tekniklerin öngörülebilir sonuçlarıdır. Bunlardan en sık görülenler:

• Ters V Deformitesi: Burun kemiğinin bittiği yerde, kıkırdak çatının başladığı noktada beliren, karşıdan bakıldığında ters “V” şeklinde bir gölge oluşmasıdır. Genellikle burun kemeri alındıktan sonra, kıkırdak çatının orta kısmının yeterince desteklenmeden bırakılması sonucu içe doğru çökmesiyle oluşur.
• Açık Çatı Deformitesi: Büyük bir burun kemeri alındıktan sonra, burun kemiklerinin üst kenarları arasında oluşan boşluğun kapatılmamasıdır. Bu burun sırtının aşırı geniş, düz ve basık görünmesine neden olur.
• Pollybeak (Papağan Gagası) Deformitesi: Burun ucunun hemen üzerindeki bölgede aşırı bir dolgunluk olmasıdır. Bu kıkırdak kemerin yetersiz alınması veya özellikle kalın derili hastalarda o bölgede aşırı yara dokusu oluşması gibi nedenlerden kaynaklanabilir.

Burun Kemeri Ameliyatında Hangi Yöntemler Kullanılır?

Burun kemerinin düzeltilmesi, burun estetiğinin belki de en bilinen adımıdır. Ancak bu basit gibi görünen işlem cerrahi felsefenin zaman içinde nasıl büyük bir evrim geçirdiğini en iyi gösteren yerdir. Eskiden sadece “fazlalığı atma” odaklı teknikler kullanılırken, günümüzde burun yapısını koruyan veya titizlikle yeniden inşa eden çok daha sofistike ve güvenli yöntemler tercih edilmektedir.

Geleneksel yöntemde yani “En Blok Rezeksiyon” tekniğinde, kemik ve kıkırdaktan oluşan kemerin tamamı bir keski veya testere yardımıyla tek bir parça halinde kesilerek çıkarılırdı. Bu hızlı bir yöntem olsa da ciddi dezavantajları vardı. Bu teknik, burun sırtının en kritik destek noktası olan “kilit taşı” bölgesini tamamen yok eder, kıkırdak çatıyı desteksiz bırakır ve “açık çatı” denilen geniş bir boşluk oluşturur. Bu anatomik yıkım, eğer sonrasında çok dikkatli bir onarım yapılmazsa, ilerleyen zamanlarda burun orta kısmında çökme, nefes alma sorunları ve “Ters V deformitesi” gibi ciddi riskler taşıyordu. Bu yüksek risk profili nedeniyle modern cerrahlar tarafından artık neredeyse hiç tercih edilmemektedir.

Günümüzde ise iki ana modern yaklaşım ön plana çıkmaktadır. Birincisi “Bileşenlerine Ayırarak Düzeltme (Component Dorsal Hump Reduction)” yöntemidir. Bu yöntem adeta bir yap-boz gibi, burun sırtını oluşturan her bir parçanın ayrı ayrı ele alınmasına dayanır. Kemer tek bir bütün olarak çıkarılmaz. Bunun yerine;

Önce üst yan kıkırdaklar, orta direkteki septum kıkırdağından dikkatlice ayrılır.

Ardından, yeni ve ideal burun profili hattını oluşturmak için septum kıkırdağının sırt kısmı bir bistüri ile katman katman, milimetrik olarak ve kontrollü bir şekilde alçaltılır.

Daha sonra kemik kısım, genellikle hassas bir törpü veya ultrasonik ses dalgalarıyla çalışan Piezo cihazı kullanılarak yeni kıkırdak seviyesine tam uyacak şekilde pürüzsüzce indirilir.

Son ve en kritik adımda ise ayrılan parçalar yeniden birleştirilerek çatı yeniden inşa edilir. Ayrılan üst yan kıkırdaklar, “spreader greft” (genişletici greft) adı verilen küçük kıkırdak parçaları aracılığıyla yeni yerine sabitlenir. Bu greftler hem burun orta kısmının çökmesini engeller, hem burun sırtına doğal ve estetik bir genişlik verir, hem de en önemlisi nefes alma fonksiyonu için kritik olan “iç nazal valv” açısını koruyarak fonksiyonel bir iyileşme sağlar.

İkinci modern yaklaşım ise “Koruyucu Rinoplasti (Dorsal Preservation Rhinoplasty)” felsefesidir. Bu teknik, son yıllarda popülerlik kazanan devrimci bir yaklaşımdır. Felsefesi, burun sırtını kırmak, kesmek veya yok etmek yerine, onu bir bütün olarak koruyarak aşağıya doğru indirmektir. Yani kemerin kendisi alınmaz; bunun yerine, burun piramidinin tamamı yüzün içine doğru bir miktar itilerek veya indirilerek (Push-down/Let-down teknikleri) burun sırtının yüksekliği azaltılır. Bu işlem burun sırtının doğal estetik hatlarını ve en kritik bölge olan “kilit taşı” alanını tamamen korur. Bu sayede “açık çatı” veya “Ters V deformitesi” gibi riskler teorik olarak ortadan kalkar. Ancak bu teknik her hasta için uygun değildir. Özellikle ciddi eğriliği veya asimetrisi olan burunlarda uygulanması zordur ve teknik olarak oldukça hassasiyet gerektirir.

Seçim, hastanın burun yapısına ve cerrahın tecrübesine bağlıdır. Önemli olan cerrahın her iki felsefeye de hakim olarak hasta için en doğru ve en güvenli yaklaşımı belirleyebilmesidir.

Çökük veya Basık Bir Burun Sırtı Nasıl Yükseltilir?

Semer burun gibi çökmüş bir burun sırtını onarmak veya yapısal olarak basık bir burnu yükseltmek, temel bir yeniden inşa (rekonstrüksiyon) işlemidir. Amaç eksik olan hacmi ve desteği, “greft” adını verdiğimiz doku yamaları kullanarak yerine koymaktır. Bu greftler, burnun yeni iskeletini oluşturur. Doğru greft materyalini seçmek, ameliyatın uzun vadeli başarısı ve doğal görünümü için hayati önem taşır.

Kullanılan greft materyalleri temelde üç gruba ayrılır.

Otogreftler (Kişinin Kendi Vücudundan Alınanlar): Bunlar hastanın kendi vücudundan alınan dokulardır ve burun rekonstrüksiyonunda her zaman altın standart kabul edilir. Vücut tarafından mükemmel bir şekilde kabul edildikleri için enfeksiyon, erime veya dışarı atılma riskleri yok denecek kadar azdır. Başlıca kaynaklar şunlardır:

• Septum Kıkırdağı
• Kulak Kıkırdağı
• Kaburga Kıkırdağı

Allogreftler (İşlenmiş Kadavra Kıkırdağı): Bunlar insan kadavralarından alınan ve özel tıbbi işlemlerden (örneğin radyasyonla sterilizasyon) geçirilerek kullanıma hazır hale getirilen dokulardır. En yaygın olanı, kaburgadan elde edilen ve “Işınlanmış Homolog Kostal Kıkırdak” (IHCC) olarak bilinen greftlerdir. Bu greftler, hastanın vücudunda ikinci bir kesi yapmadan, bol miktarda ve güçlü bir kıkırdak kaynağı sunma avantajına sahiptir. Yapılan büyük bilimsel çalışmalar bu işlenmiş kıkırdakların erime, bükülme veya enfeksiyon oranlarının, kişinin kendi kaburga kıkırdağı ile karşılaştırıldığında anlamlı bir fark göstermediğini ortaya koymuştur. Bu da onları, özellikle kendi kaburgasından kıkırdak alınmasını istemeyen veya buna engel bir durumu olan hastalar için çok güvenli ve etkili bir alternatif haline getirmektedir.

Alloplastlar (Sentetik İmplantlar): Bunlar silikon veya Gore-Tex gibi tamamen sentetik materyallerden yapılmış implantlardır. Sınırsız miktarda bulunmaları ve ek bir kesi gerektirmemeleri gibi avantajları olsa da vücut için “yabancı cisim” olduklarından uzun vadede enfeksiyon, yerinden kayma veya deriyi delerek dışarı çıkma gibi riskleri biyolojik greftlere göre önemli ölçüde daha yüksektir.

Bu greftleri kullanmanın en modern ve rafine yollarından biri de “Kıyılmış Kıkırdak ve Fasya Grefti (Diced Cartilage Fascia – DCF)” tekniğidir. Bu yöntemde hastanın kendisinden veya kadavradan alınan kıkırdak, çok küçük (pirinç tanesi gibi) parçacıklar halinde kıyılır. Daha sonra bu kıkırdak parçacıkları, genellikle şakak bölgesindeki kastan alınan “fasya” adı verilen ince ve sağlam bir zarın içine adeta bir sosis gibi doldurulur. Bu işlem sonucunda, istenen burun sırtı şekline göre kalıplanabilen, pürüzsüz ve şekillendirilebilir bir greft elde edilir. Kıyılmış kıkırdak parçacıkları kalıcı ve erimeyen hacmi sağlarken, fasya kılıfı ise pürüzsüz bir yüzey oluşturarak alttaki düzensizlikleri gizler. Bu teknik, özellikle ince derili hastalarda burun sırtını yükseltmek için idealdir, çünkü katı bir kıkırdak greftinin kenarlarının dışarıdan belli olma riskini tamamen ortadan kaldırır ve son derece doğal bir sonuç sağlar.

Geniş Burun Kemikleri Nasıl Daraltılır?

Burun estetiğinde sıkça yapılan işlemlerden biri de “osteotomi”dir. Bu geniş bir burun tabanını daraltmak, burun kemeri alındıktan sonra oluşan “açık çatı” deformitesini kapatmak veya eğri duran burun kemiklerini düzeltmek amacıyla burun kemiklerinin kontrollü bir şekilde kesilerek yeniden konumlandırılmasıdır. Bu işlem burun kemiklerinin yanakla birleştiği hat boyunca yapılır. Kontrollü bir şekilde serbestleştirilen kemik duvarları, ortaya doğru yaklaştırılarak çatı kapatılır ve burun sırtına daha zarif, dar ve estetik olarak hoş bir üçgen görünüm kazandırılır.

Bu hassas işlemi gerçekleştirmek için kullanılan aletler de zamanla gelişmiştir. Kullanılan temel enstrümanlar şunlardır:

• Geleneksel Aletler: Yıllardır osteotomiler, küçük ve keskin osteotom veya keski adı verilen aletlerin bir çekiç yardımıyla hafifçe vurularak ilerletilmesiyle yapılıyordu. Tecrübeli ellerde etkili bir yöntem olsa da bu yöntem çevre yumuşak dokulara daha fazla istemsiz travma yaratarak ameliyat sonrası daha fazla morluk ve şişliğe neden olabilmektedir.
• Piezo Cerrahi (Ultrasonik Kemik Şekillendirme): Son yılların en önemli teknolojik yeniliklerinden biri, kemik kesme işleminin ultrasonik ses dalgalarıyla yapılmasıdır. Piezo cihazı, yüksek frekanslı titreşimler üreten bir uca sahiptir. Bu uç, sadece sert doku olan kemiği hassas bir şekilde keserken, etrafındaki damar, sinir, mukoza ve kıkırdak gibi yumuşak dokulara kesinlikle zarar vermez. Bu teknolojinin en büyük avantajı, kemik kesim hattında çok daha hassas ve kontrollü bir işlem sağlaması, çevre doku travmasını minimuma indirmesi ve bu sayede kanama, morarma ve şişliği önemli ölçüde azaltmasıdır. Bu da hastanın ameliyat sonrası iyileşme sürecini daha konforlu ve hızlı hale getirir.

Revizyon Ameliyatıyla Burun Sırtı Düzeltmek Neden Daha Zordur?

Revizyon rinoplasti, yani daha önce bir veya birkaç kez ameliyat edilmiş bir burnun düzeltilmesi, ilk ameliyata göre çok daha farklı ve zorlu bir süreçtir. Cerrah, bu durumda doğal ve el değmemiş bir anatomiyle değil iyileşme sürecinde tamamen değişime uğramış, yara dokusuyla kaplı, zayıflamış ve genellikle eksik bir yapıyla karşı karşıyadır.

Revizyon cerrahisini zorlaştıran temel nedenler şunlardır:

• Yoğun Yara Dokusu: İlk ameliyattan sonra vücudun doğal iyileşme süreciyle oluşturduğu sert ve yapışık yara dokusu (nedbe veya skar), normal anatomik planları tamamen ortadan kaldırır. Bu cildi alttaki iskeletten ayırmayı bir hayli zorlaştırır, kanama riskini artırır ve deriyi delme gibi riskleri yükseltir.
• Bozulmuş Anatomi ve Kayıp İşaret Noktaları: Doğal yapılar ve cerraha yol gösteren anatomik işaret noktaları kaybolmuştur. İskelet genellikle zayıflamış, bozulmuş veya bazı kısımları eksiktir. Cerrah, adeta haritası olmayan bir arazide yolunu bulmaya çalışır.
• Tükenmiş Greft Kaynakları: En ideal ve kolay ulaşılabilir greft kaynağı olan septum kıkırdağı, genellikle ilk ameliyatta kullanılmış veya hasar görmüştür. Bu durum cerrahı kulak veya kaburga gibi ek greft kaynaklarına yönelmeye zorlar, bu da ameliyatın karmaşıklığını artırır.

Bu nedenlerle revizyon cerrahisi, basit bir şekillendirmeden çok, çoğu zaman burun yapısını temelden, tamamen yeniden inşa etme ameliyatıdır. Burun sırtındaki düzensizlikleri, çukurları veya asimetrileri yönetmek için genellikle iki aşamalı bir yaklaşım gerekir. İlk olarak genellikle kaburga kıkırdağı kullanılarak sağlam, düz ve güçlü bir ana iskelet (çatı) oluşturulur. Ancak bu iskelet ne kadar pürüzsüz yapılırsa yapılsın, üzerindeki ince deri ve yara dokusu nedeniyle küçük kusurlar belli olabilir. İşte bu noktada ikinci aşama olan kamuflaj devreye girer. İnce bir fasya tabakası, ezilmiş kıkırdak veya dermal matriks gibi materyaller, yeniden inşa edilen iskeletin üzerine bir “örtü” gibi serilerek kalan tüm pürüzleri gizler ve son derece pürüzsüz, doğal bir dış kontur sağlar.

Ameliyatsız Dolgu ile Burun Sırtı Düzeltilebilir mi?

Son yıllarda “likit rinoplasti” olarak da bilinen, enjektabl dermal dolgularla yapılan ameliyatsız burun estetiği oldukça popüler hale gelmiştir. Bu yöntem belirli durumlar için harika bir seçenek olabilir, ancak bir ameliyatın yerini tutmadığını ve sınırlarını iyi bilmek gerektiğini unutmamak gerekir.

Bu yöntem adından da anlaşılacağı gibi, tamamen hacim eklemeye dayalı bir kamuflaj işlemidir. Yani burnu asla küçültemez, inceltemez veya daraltamaz. Etkili olduğu başlıca durumlar şunlardır:

• Küçük veya orta dereceli bir burun kemerini kamufle etmek.
• Basık veya düşük bir burun kökünü (radiks) yükseltmek.
• Burun sırtındaki küçük çöküntüleri veya asimetrileri doldurmak.
• Ameliyat sonrası oluşmuş çok küçük düzensizlikleri rötuşlamak.

Bu işlemde genellikle hyalüronik asit bazlı dolgular kullanılır ve etkileri geçicidir (ortalama 6 ila 18 ay sürer). Bu geçici doğası, hem bir avantaj (sonuç beğenilmezse geri döndürülebilir) hem de bir dezavantajdır (etkinin sürmesi için düzenli olarak tekrarlanması gerekir).

Ancak bu basit gibi görünen işlemin çok ciddi riskleri vardır. Burun, yüze ve göze giden damarlarla çok zengin ve karmaşık bir ağa sahiptir. Dolgunun yanlışlıkla bir atardamar içine enjekte edilmesi, kan akışını tıkayarak burun veya yüz derisinde doku ölümüne (nekroz) veya en korkuncu, gözü besleyen ana damara geri kaçarak kalıcı körlüğe neden olabilir. Bu nedenle bu işlemi sadece burun anatomisine, katmanlarına ve damar yapılarına cerrahi düzeyde hakim olan tecrübeli uzman hekimlerin yapması hayati önem taşır. Bir cerrahi pratikte dolgu, ameliyattan çekinen bir hastanın yeni bir profili “test sürüşü” yapmasına olanak tanıyan bir araç olarak da kullanılabilir.

Sıkça Sorulan Sorular

Dr. Yunus Kaplan

Op. Dr. Yunus Kaplan, 15 yılı aşkın deneyimiyle İstanbul’da yüz estetiği ve rinoplasti alanında uzmanlaşmış bir kulak burun boğaz cerrahıdır. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu olan Dr. Kaplan, birçok özel hastanede görev yaptıktan sonra 2016 yılında kendi özel kliniğini kurmuştur. Piezo rinoplasti, revizyon ve etnik burun estetiği konularında geniş deneyime sahiptir.

Otorinolaringoloji ve Baş Boyun Derneği, Avrupa Yüz Plastik Cerrahisi Akademisi (EAFPS) ve Türk Yüz Plastik Cerrahisi Derneği üyesi olan Dr. Kaplan, doğal sonuçlara odaklı cerrahi yaklaşımıyla güvenilir ve hasta memnuniyetini ön planda tutan bir hekimdir.