Burun Anatomisi Nedir? Burun Yapısı ve İşlevleri

Burun anatomisi, solunum ve koku alma işlevlerinin temelini oluşturan karmaşık bir yapıdır. Burun; dış burun, burun boşluğu ve paranazal sinüslerden meydana gelir. Dış burun kıkırdak ve kemik yapıların birleşimiyle şekillenir, burun boşluğu ise mukozayla kaplıdır ve havanın filtrelenmesi, nemlendirilmesi ve ısıtılmasında görev alır.

Burun boşluğu anatomik olarak ikiye ayrılır ve ortasında septum adı verilen bir bölme bulunur. Septum, kısmen kemikten kısmen kıkırdaktan oluşur. Bu bölme solunum yollarının düzgün çalışması için önemlidir; eğrilik veya deviasyon durumlarında hava akımı bozulabilir, bu da solunum güçlüğüne neden olabilir.

Paranazal sinüsler, burun boşluğu çevresinde yer alan ve havayla dolu boşluklardır. Frontal, maksiller, etmoid ve sfenoid sinüsler olarak dört gruba ayrılırlar. Bu sinüsler ses rezonansına katkı sağlar, kafatası ağırlığını azaltır ve mukus üretimiyle burun içinin temizlenmesine yardımcı olur.

Burun mukozası, solunum epiteli ile döşelidir ve silialar yardımıyla partiküllerin dışarı atılmasını sağlar. Ayrıca damar açısından zengin yapısı sayesinde havanın sıcaklık dengesini korur. Koku alma epiteli, burun boşluğunun üst kısmında yer alır ve olfaktör sinir uçları aracılığıyla koku moleküllerini algılayarak beyine iletir.

Burnun Dışarıdan Görünen Kısımları Nelerdir ve Bu Yüzey Anatomisi Neden Önemlidir?

Yüzümüzün tam ortasında yer alan ve ifademize yön veren burun, dışarıdan bakıldığında karmaşık bir piramit şeklindedir. Cerrahlar, bu yapının estetik uyumunu analiz etmek ve ameliyat planlamasını en doğru şekilde yapabilmek için burnu belirli alt ünitelere ve referans noktalarına ayırarak inceler. Bu yaklaşım adeta bir harita üzerinde rota çizmeye benzer ve yapılacak müdahalelerin en ince ayrıntısına kadar planlanmasına olanak tanır. Özellikle burun onarımlarında bu “estetik alt ünite” prensibi çok değerlidir. Temel fikir şudur: Eğer bir ünitedeki doku kaybı o ünitenin yarısından fazlasını kaplıyorsa, sadece o küçük alanı onarmak yerine ünitenin tamamını yeniden oluşturmak genellikle daha iyi bir estetik sonuç verir. Çünkü bu sayede ameliyat izleri, üniteler arasındaki doğal gölgelere ve sınırlara gizlenerek neredeyse görünmez hale getirilebilir.

Burnun yüzeyinde, cerrahi iletişimde ortak bir dil oluşturan ve alttaki kemik-kıkırdak yapılarla doğrudan ilişkili olan bazı kilit noktalar bulunur. Bunların en önemlileri şunlardır:

• Nasion (Burun Kökü)
• Rinion (Kemik-Kıkırdak Geçiş Noktası)
• Uç Tanımlama Noktaları
• İnfratip Lobül
• Kolumella
• Ala (Burun Kanadı)
• Alar Oluk

Bu noktaların her biri, burnun genel profili ve uyumu hakkında değerli bilgiler verir. Örneğin Nasion noktası, yani iki kaşın arasında, gözlüklerin oturduğu en derin nokta, burnun alınla yaptığı açıyı ve profilin başlangıcını belirler. Rinion ise burun sırtındaki kemerin en sık görüldüğü, kemik ve kıkırdağın buluştuğu hassas geçiş noktasıdır.

Burun Derisi Her Yerde Aynı Kalınlıkta mıdır ve Bu Özellik Ameliyatı Nasıl Etkiler?

Burnumuzu bir yorgan gibi saran ve alttaki kemik-kıkırdak iskeletini örten yapıya “cilt-yumuşak doku zarfı” (SSTE) adını veriyoruz. Bu zarf, sadece deriden ibaret değildir; çok katmanlı, karmaşık bir yapıdır. Bu zarfın kalınlığı, esnekliği ve yağ içeriği, tıpkı parmak izimiz gibi kişiye özeldir. Etnik köken, yaş, cinsiyet gibi faktörlere bağlı olarak büyük farklılıklar gösterir ve bir rinoplasti ameliyatının sonucunu belirleyen en kritik faktörlerden biridir. Altta ne kadar kusursuz bir kıkırdak ve kemik yapı oluşturulursa oluşturulsun, sonuçta dışarıdan görüneni belirleyen şey, bu zarfın o yapıyı nasıl örttüğüdür.

Burun derisinin en dikkat çekici özelliklerinden biri, kalınlığının her yerde aynı olmamasıdır. Bu değişkenlik, cerrahları ilginç bir ikilemle karşı karşıya bırakır. Deri, burun kökünde oldukça kalındır, burun sırtının ortasına, yani kemerin en belirgin olduğu rinion bölgesine doğru incelir ve en ince halini alır. Buradan burun ucuna doğru ilerledikçe ise tekrar giderek kalınlaşır ve daha yağlı bir karakter kazanır.

Bu durumun cerrahiye yansıması şöyledir: Burun kemerinin alındığı ve en ufak bir pürüzün bile kalmaması gereken sırt bölgesi, en ince ve affetmeyen deriyle kaplıdır. Bu cerrahın o bölgede adeta bir heykeltıraş titizliğiyle çalışmasını gerektirir, çünkü en küçük bir düzensizlik bile bu ince örtünün altından kendini belli edecektir. Öte yandan en ince ve zarif kıkırdak şekillendirmelerinin yapıldığı, estetik olarak en çok detay verilmek istenen burun ucu ise en kalın deriyle örtülüdür. Bu kalın deri, altta yapılan hassas işçiliği bir miktar maskeleyebilir. Bu nedenle kalın derili bir burun ucunda, kendini dışarıdan belli edebilecek kadar güçlü ve net hatlara sahip bir kıkırdak iskelet oluşturmak gerekir.

Deri ve alttaki iskelet arasında ise birkaç katman daha bulunur. Bu katmanlar sırasıyla aşağıdaki gibidir:

• Yüzeyel Yağ Tabakası
• Fibromüsküler Tabaka (SMAS)
• Derin Yağ Tabakası
• Gevşek Areolar Doku
• Kıkırdak veya Kemik Zarı

Burnumuzdaki Mimik Hareketlerini Sağlayan Burun Kaslarının Görevleri Nelerdir?

Çoğumuz farkında olmasak da burnumuzda, yüz ifadelerimize (mimiklerimize) katılan ve aynı zamanda nefes alırken hava yolunun açık kalmasını sağlayan küçük ama oldukça işlevsel kaslar bulunur. Bu kaslar, yüzümüzdeki diğer tüm mimik kasları gibi, fasiyal sinir tarafından kontrol edilir. Bu kasları, derinin hemen altındaki SMAS adı verilen ve tüm yüzü bir ağ gibi saran fasya tabakasının bir parçası olarak düşünebiliriz. Bu bağlantı sayesinde, güldüğümüzde, şaşırdığımızda veya kaşlarımızı çattığımızda burnumuz da bu ifadelere katılır. Bu nedenle burun ameliyatlarında bu kasların ve SMAS tabakasının dikkatlice korunması, hem doğal bir görünümün sürdürülmesi hem de fonksiyonların bozulmaması için çok önemlidir.

Bu kasları temel işlevlerine göre birkaç ana grupta toplayabiliriz. Her bir grubun farklı bir görevi vardır:

Kaldırıcı Kaslar: Bu kaslar burun yapılarını yukarı doğru çeker.

• Procerus
• Levator Labii Superioris Alaeque Nasi (LLSAN)

Aşağı Çeken Kaslar: Burun yapılarını aşağıya çeken bu grup, özellikle gülme sırasında belirginleşir.

• Depressor Septi Nasi
• Nasalis Kasının Alar Parçası

Sıkıştırıcı Kaslar: Bu kaslar burun deliklerini daraltma işlevi görür.

• Nasalis Kasının Transvers Parçası

Genişletici Kaslar: Özellikle derin nefes alırken burun kanatlarının içeriye doğru çökmesini engelleyerek hava yolunu açık tutan kritik kaslardır.

• Nasalis Kasının Alar Parçası
• Dilator Naris Anterior

Bu kaslardan belki de en bilineni, gülünce burun ucunun düşmesine neden olan “depressor septi nasi” kasıdır. Bu kasın aşırı aktif olduğu durumlarda, basit bir cerrahi müdahale ile kasın gücü zayıflatılarak bu “hiperdinamik” durum düzeltilebilir.

Burnun Çatısını Oluşturan Kemik ve Kıkırdak İskeletin Yapısı Nasıldır?

Burnun kendine özgü şeklini ve yapısal bütünlüğünü borçlu olduğu temel unsur, onun kemik ve kıkırdaklardan oluşan iskeletidir. Bu iskeleti, birbiriyle mükemmel bir uyum içinde çalışan üç katlı bir yapıya benzetebiliriz. Bu katmanlar birbirinden bağımsız değildir; aksine, birinin pozisyonu veya bütünlüğü diğerini doğrudan etkiler. Bu yüzden cerrahi müdahale sırasında bu denge mutlaka gözetilmelidir.

Bu üç katlı yapıyı şu şekilde sıralayabiliriz.

• Üst Üçte Birlik (Kemik Çatı): Bu burnun en sağlam ve hareketsiz olan temelidir. Ortada bir çift burun kemiği ve yanlarda üst çene kemiğinin (maksilla) yukarıya uzanan çıkıntılarından oluşur. Tıpkı bir binanın sağlam temeli gibi, üstündeki katlara destek sağlar.
• Orta Üçte Birlik (Kıkırdak Çatı): Bu katman yarı esnek bir yapıya sahiptir. Bir çift üst yan kıkırdak (ULC) ve burnun orta bölmesi olan septumun sırt kısmından meydana gelir. Bu bölgenin en kritik noktası, burun kemiklerinin bittiği yerde bu kıkırdaklarla birleştiği “Kilit Taşı (Keystone)” alanıdır. Bir kemerin kilit taşı gibi, bu bölge burun sırtının bütünlüğünü korur.
• Alt Üçte Birlik (Burun Ucu): Burnun en esnek, en hareketli ve estetik olarak en karmaşık kısmıdır. Şekli ve desteği, bir çift alt yan kıkırdak (LLC) tarafından sağlanır. Bu kıkırdakların şekli, büyüklüğü ve gücü, burun ucunun dar, geniş, sivri veya yuvarlak olmasını belirleyen ana faktördür.

Bu katmanlar arasındaki geçişler de en az katmanların kendisi kadar önemlidir. Örneğin orta çatıdaki üst yan kıkırdaklarla burun ucundaki alt yan kıkırdakların birleştiği “Scroll Bölgesi”, esnek bir menteşe gibi çalışarak nefes alırken burun kanatlarının içeri çökmesini engeller. Ameliyat sırasında bu hassas bağlantının korunması, hem fonksiyonel hem de estetik açıdan hayati önem taşır.

Burun Ucu Neden Düşmez ve Onu Yerinde Tutan Destek Mekanizmaları Nelerdir?

Burun ucunun yer çekimine karşı durabilmesi ve yıllar içinde pozisyonunu koruyabilmesi, karmaşık bir destek mekanizmaları ağı sayesinde mümkündür. Modern rinoplasti anlayışı, dokuları agresif bir şekilde çıkarmak yerine, bu doğal destek mekanizmalarını korumayı ve hatta zayıfsa güçlendirmeyi hedefler. Bu destekleri ana ve yardımcı olarak iki gruba ayırabiliriz.

Ana Destek Mekanizmaları: Bunlar burun ucunun temel direkleridir ve en az birinin sağlam olması, ucun pozisyonunu koruması için genellikle yeterlidir.

• Alt yan kıkırdakların içsel gücü ve şekli
• Alt yan kıkırdakların orta ayaklarının septuma bağlantısı
• Alt ve üst yan kıkırdaklar arasındaki ligaman bağlantısı (Scroll bölgesi)

Yardımcı Destek Mekanizmaları: Bunlar ana desteklere yardımcı olan ikincil faktörlerdir, ancak bütünün bir parçası olarak hepsi önemlidir.

• İki kıkırdak kubbesini birbirine bağlayan interdomal ligaman
• Septumun sırt kısmının sağladığı destek
• Burun tabanındaki anterior nazal spina adı verilen kemik çıkıntısı
• Kıkırdakları örten cilt ve yumuşak doku zarfının gerginliği
• Yanlardaki sesamoid kıkırdak kompleksleri
• Septumun en ön kısmı olan membranöz septum

Bu mekanizmaların ameliyat sırasında dikkatlice değerlendirilmesi ve korunması, uzun vadede doğal ve kalıcı bir sonuç elde etmenin anahtarıdır.

Burnun Orta Direği Olan Septum Nedir ve Neden Bu Kadar Kritik Bir Öneme Sahiptir?

Burun septumu, burun boşluğunu sağ ve sol olmak üzere iki ayrı hava pasajına ayıran bir ara bölmeden çok daha fazlasıdır. Septum, burnun mimari olarak ana taşıyıcı kolonu veya bir çadırı ayakta tutan merkezi direktir. Bu merkezi destek yapısı, dış burun piramidinin tamamına temel oluşturur. Üst kenarı orta çatıya, alt-ön kenarı ise burun ucuna doğrudan destek verir. Bu nedenle septumdaki bir eğrilik (deviasyon), neredeyse her zaman dışarıdan da burnun eğri görünmesine neden olur. Birçok estetik burun ameliyatında, düzgün ve simetrik bir dış görünüm elde edebilmek için işe önce içerideki bu eğri duvarı düzelterek başlamak gerekir. Yani septumu düzeltmek, sadece nefes almayı iyileştirmekle kalmaz, aynı zamanda estetik hedeflere ulaşmanın da temel bir adımıdır.

• Septumun kendisi de hem kıkırdak hem de kemik parçalardan oluşan kompozit bir yapıdır.
• Kuadrangüler Kıkırdak: Septumun ön taraftaki büyük, esnek kıkırdak parçasıdır. Ameliyatlarda en çok şekil verilen ve müdahale edilen kısımdır.
• Etmoid Kemiğin Dikey Plağı: Septumun arka-üst kısmını oluşturan ince kemik yapıdır.
• Vomer Kemiği: Septumun arka-alt kısmını oluşturan diğer kemik yapıdır.

Septum kıkırdağının çok önemli bir özelliği vardır: kendi kan damarları yoktur. Beslenmesini, onu bir sandviç gibi her iki taraftan saran mukoperikondrium adlı zardan alır. Septoplasti ameliyatı sırasında bu zarın yırtılmadan, dikkatlice kaldırılması hayati önem taşır. Eğer zarın her iki tarafında karşılıklı gelen yerlerde yırtık oluşursa, kıkırdağın o bölgesi beslenemez, zamanla eriyebilir ve septumda delik (perforasyon) oluşabilir.

Burnun İç Yapısı Nasıldır ve Soluduğumuz Havayı Nasıl Temizler, Isıtır ve Nemlendirir?

Burnumuzun içi, basit bir hava borusundan çok daha fazlasıdır; soluduğumuz havayı akciğerlerin hassas ortamı için hazırlayan yüksek teknolojili bir “klima ve filtreleme” sistemidir. Her gün binlerce litre havayı işleyen bu sistem, üç temel görevi yerine getirir: ısıtma, nemlendirme ve temizleme. Burun içindeki hava pasajı, görevlerine göre özelleşmiş üç farklı bölgeye ayrılır.

• Vestibül (Giriş): Burun deliklerinin hemen içindeki bu bölge, dış derinin devamı niteliğindedir ve burada bulunan kaba kıllar (vibrissae), havadaki toz gibi büyük parçacıkları yakalayan ilk kaba filtredir.
• Solunum Bölgesi: Burun boşluğunun en geniş kısmını oluşturan bu alan, adeta bir akıllı temizleme sistemiyle kaplıdır. Burayı döşeyen mukoza üzerinde, gözle görülemeyen milyonlarca minik tüy (silia) bulunur. Bu tüyler, üzerlerindeki yapışkan sümük (mukus) tabakasını, organize bir şekilde ve tek yönde (genize doğru) hareket ettiren bir yürüyen bant gibi çalışır. Bu mekanizma sayesinde havadaki küçük parçacıklar, bakteriler ve virüsler yakalanıp yutağa doğru gönderilerek etkisiz hale getirilir.
• Koku Bölgesi (Olfaktör Bölge): Burun boşluğunun en tepesinde, tavan kısmında yer alan bu özel bölge, milyonlarca koku alıcı sinir hücresi içerir. Bu hücreler, havadaki koku moleküllerini algılayıp sinyalleri doğrudan beyne ileterek koku almamızı sağlar.

Bu bölgede ayrıca halk arasında “burun eti” olarak bilinen konkalar bulunur. Bunlar burun yan duvarlarından içeri doğru uzanan, kemikten yapılmış rafa benzer yapılardır. Konkaların asıl görevi, burun içindeki yüzey alanını inanılmaz derecede artırarak solunan havanın mukoza ile temas süresini uzatmaktır. Bu sayede hava, akciğerlere ulaşmadan önce ideal sıcaklık ve neme kavuşturulur.

Sinüslerimiz Nereye ve Nasıl Boşalır?

Paranazal sinüsler, kafatası kemiklerimizin içinde yer alan, normalde hava ile dolu olan ve içleri burun mukozasının devamı niteliğindeki bir dokuyla kaplı boşluklardır. Bu sinüsler sürekli olarak bir miktar salgı (mukus) üretir ve bu salgının sağlıklı bir şekilde burun içine boşaltılması gerekir. Her sinüs grubunun, ostium adı verilen küçük bir delik aracılığıyla burun içindeki belirli bir kanala açıldığı sabit bir drenaj yolu vardır. Bu drenaj yolları, konkaların altında kalan meatus adı verilen geçitlerde bulunur:

Sinüslerin boşalma yolları şu şekildedir.

• Alt Meatus: Buraya sadece gözyaşı kanalı açılır. Ağladığımızda burnumuzun akmasının sebebi budur.
• Orta Meatus: Sinüs sağlığı açısından en kritik ve karmaşık bölgedir. Bu alana, “osteomeatal kompleks (OMC)” adı verilen ortak bir drenaj kanalı sistemi aracılığıyla birçok önemli sinüs boşalır.
• Maksiller Sinüs (Yanak sinüsü)
• Frontal Sinüs (Alın sinüsü)
• Anterior Etmoid Sinüsler (Ön grup etmoid sinüsler)
• Üst Meatus: Buraya arka grup etmoid sinüsler açılır.
• Sfeno-etmoidal Reses: En arkada ve üstte yer alan sfenoid sinüs bu bölgeye açılır.

Kronik sinüzitin en yaygın nedeni, genellikle orta meatustaki bu kritik drenaj yollarının iltihap, alerji, polip veya anatomik darlıklar nedeniyle tıkanmasıdır.

Burun Kanamaları Neden Genellikle Burnun Ön Kısmından Olur?

Burnun bu kadar kolay kanamasının temel nedeni, görevlerini yerine getirebilmek için sahip olduğu olağanüstü zengin ve yoğun kan damarı ağıdır. Bu yoğun damarlanma, solunan havayı hızlı ve etkili bir şekilde ısıtmak için gereklidir. Burnun kanlanması, hem şah damarının iç (internal karotis) hem de dış (eksternal karotis) dallarından gelen atardamarlar tarafından sağlanır ve bu iki büyük sistem, burun içinde geniş bir bağlantı ağı kurar.

Burun kanamalarının (epistaksis) %90’ından fazlası, septumun (burnun orta bölmesi) hemen ön-alt kısmında yer alan Kiesselbach pleksusu (veya Little alanı) adı verilen özel bir bölgeden kaynaklanır. Burası, farklı atardamar sistemlerinden gelen dört ana damarın minik dallarının birleştiği, adeta yoğun bir “damar kavşağı” veya “damar yumağıdır”. Bu bölgenin birkaç özelliği onu kanamaya çok yatkın hale getirir:

• Konum olarak solunan havanın kurutucu etkisine doğrudan maruz kalır.
• Travmalara (parmakla karıştırma, darbe vb.) çok açıktır.
• Damarlar burada oldukça yüzeyeldir.

Bu nedenlerle, buradaki damarlar kolayca çatlayabilir ve çoğu zaman basit ama can sıkıcı burun kanamalarına yol açabilir.

Yüzün ‘Tehlike Üçgeni’ Nedir ve Bunun Burunla İlgisi Nedir?

Burnun toplardamar (venöz) sistemi, kanı kalbe geri taşıyan damar ağıdır ve atardamar sistemine benzer bir zenginlik gösterir. Ancak bu sistemin, onu potansiyel olarak tehlikeli kılan çok önemli bir anatomik özelliği vardır: Yüzün orta kısmındaki (kabaca ağız köşelerinden burun köküne uzanan üçgen alan) toplardamarlarda, kanın geriye akmasını engelleyen kapakçıklar (valvüller) bulunmaz.

Bu durum “yüzün tehlike üçgeni” olarak adlandırılan bölgeyi oluşturur. Normalde toplardamarlardaki kapakçıklar, kanın tek yönde (kalbe doğru) akmasını sağlar. Ancak bu bölgede kapakçıkların olmaması, kanın ters yönde, yani beyne doğru da akabilmesine olanak tanır. Bu nedenle bu üçgen içindeki bir enfeksiyon (örneğin burnun içindeki veya üzerindeki bir sivilce, kıl kökü iltihabı) sonucu oluşan iltihaplı pıhtılar veya bakteriler, bu kapakçıksız toplardamarlar aracılığıyla geriye doğru yol alarak doğrudan beyin içindeki kavernöz sinüs adı verilen büyük toplardamar boşluklarına ulaşabilir. Bu durum nadir görülen fakat hayatı tehdit eden kavernöz sinüs trombozu adı verilen ciddi bir tabloya yol açabilir. Bu anatomi, burun ve çevresindeki enfeksiyonların neden asla küçümsenmemesi ve sıkılmaması gerektiğini bilimsel olarak açıklar.

Burnun His, Koku ve Otomatik Kontrolünü Sağlayan Sinir Ağı Nasıl Çalışır?

Burnumuzun sinir ağı, birbiriyle entegre çalışan üç farklı sistemin bir araya gelmesiyle oluşur. Her bir sistemin farklı bir görevi vardır ve burnun karmaşık fonksiyonlarını yönetirler.

• Genel Duyu (Trigeminal Sinir): Burnun içindeki ve dışındaki dokunma, ağrı, basınç ve sıcaklık gibi temel hisler, yüzün genel duyusunu da alan trigeminal sinirin dalları tarafından sağlanır. Burnunuza dokunduğunuzda hissetmenizi sağlayan bu sistemdir.
• Özel Duyu – Koku (Olfaktör Sinir): Koku alma, tamamen farklı bir sistem tarafından yönetilen özel bir duyudur. Burnun tavanında, kokuya duyarlı milyonlarca özel sinir hücresi (reseptör) bulunur. Bu hücreler, havadaki koku moleküllerini algılayıp bu bilgiyi elektrik sinyallerine dönüştürür. Bu sinyaller, koku siniri aracılığıyla, kafatasının tabanındaki “kalbur” benzeri delikli bir kemikten (kribriform plak) geçerek doğrudan beynin koku merkezine ulaşır.
• Otonom Kontrol (Akıllı Sistem): Burnumuzun salgı yapması (akması) veya kan damarlarının genişleyip daralmasıyla tıkanması gibi bizim kontrol edemediğimiz, otomatik olarak gerçekleşen fonksiyonları otonom sinir sistemi yönetir. Bu sistemin burnun arkasındaki ana kumanda merkezi olan pterigopalatin ganglion adlı sinir düğümü, iki zıt çalışan sistemden sinyal alır:
• Parasimpatik Sistem (“Gaz Pedalı”): Devreye girdiğinde damarları genişleterek burnu tıkar ve salgı bezlerini uyararak burun akıntısına neden olur. Alerjik reaksiyonlarda veya ağlarken burnun akması ve tıkanmasının arkasındaki mekanizma budur.
• Sempatik Sistem (“Fren Pedalı”): Tam tersi bir etkiyle damarları büzerek burun tıkanıklığını açar ve salgıyı azaltır. Burun spreylerinin (dekonjestanlar) yaptığı etki bu sistemi taklit etmektir.

Sıkça Sorulan Sorular

Dr. Yunus Kaplan

Op. Dr. Yunus Kaplan, 15 yılı aşkın deneyimiyle İstanbul’da yüz estetiği ve rinoplasti alanında uzmanlaşmış bir kulak burun boğaz cerrahıdır. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu olan Dr. Kaplan, birçok özel hastanede görev yaptıktan sonra 2016 yılında kendi özel kliniğini kurmuştur. Piezo rinoplasti, revizyon ve etnik burun estetiği konularında geniş deneyime sahiptir.

Otorinolaringoloji ve Baş Boyun Derneği, Avrupa Yüz Plastik Cerrahisi Akademisi (EAFPS) ve Türk Yüz Plastik Cerrahisi Derneği üyesi olan Dr. Kaplan, doğal sonuçlara odaklı cerrahi yaklaşımıyla güvenilir ve hasta memnuniyetini ön planda tutan bir hekimdir.